التذكرة فی الطب

● التذكرة فی الطب / طب / عربی at-taḏkira fī-ṭ ṭibb مؤلف کتاب حاضر را جهت مراجعه خود نگاشته و آنچه را از اساتیدش فراگرفته یا خود تجربه کرده در هفت «فصل» و بیست و دو «باب» گرد آورده است، با این عناوین: فصل 1. فی ذکر ما یحتاج الیه من اراد ان یرکب الدواء و تقدمة المعرفة ببسیطها قبل ترکیبها؛ 2. اذکر فیه الاشیاء التی من اجلها احتاجت الحکماء الی ترکیب الادویة و لم یستعملوها علی حالها مفردة؛ 3. اذکر فیه السبب الذی به احتیاج البدن الی الدواء؛ 4. الفرق بین الدواء الوارد علی البدن و بین الغذاء؛ 5. الاعراض العامیة التی یقصد الیها بالقاء الادویة المفردة؛ 6. الدواء المرکب فی القوانین التی یکون علیها مبنی الامراض مقادیر ما یلقی فی المرکب من المفردة؛ 7. التوصل الی معرفة امزجة الادویة بالتجربة و القیاس؛ باب 1. العقاقیر التی نقلت اسماؤها الی اللغة العربیة؛ 2. استعمال الادویة المفردة قبل القائها فی المرکب؛ 3. السبب الذی یقصد بترکیب الادویة و لم تستعمل مفرده؛ 4. ترکیب الادویة و الاوزان و المکاییل المصطلح علیها؛ 5. عمل الترابیق؛ 6. عمل المعاجین؛ 7. الجوارشنات؛ 8. الاشربة و اللعوقات؛ 9. المطبوخات؛ 10. الادویة المقویة و المقیئة؛ 11. الاقراص و الحبوب؛ 12. السفوف و القمایح؛ 13. ادویة الحلق و الغراغر؛ 14. برودات الفم و السنونات؛ 15. الاکحال و الذرورات؛ 16. عمل الاشیافات؛ 17. عشرک فی المزیبات؛ 18. الاطلیة؛ 19. الضمادات؛ 20. المراهم الاكسیرات؛ 21. الحقن و البرازج؛ 22. نکت من غرائب الترکیبات؛ 23. ابدال ما تعذر من العقار. مؤلف از اشخاصی همچون ضیاء الدین اوبهی و صفی الدین مروزی و امین الدوله ابن التلمیذ متطبب و ابن سینا و رازی و ابوالفرج رجاء الاصفهانی و فضل بن جریر تکریتی و دیگران نام برده است و در بحث تریاق از آمدن ضیاء الدین به بغداد در سال 666 ذکری آورده است.