تذکره صدر اعظمی

● تذکره صدر اعظمی / تراجم / فارسی tazkere-ye sadr-e a‘zamī دانش تفرشی، محمد تقی بن حسین، 1250؟-1326 شمسی dāneš-e tafrešī, mohammad taqī ebn-e hoseyn (1871-1947) تاریخ تألیف: 1315ق زندگی‌نامه شعرایی است که میرزا علی اصغر اتابک را ستوده‌اند. در مقدمه از ناصر الدین شاه (1275-1325ق) هم یاد شده است. در آن از این شعرا یاد و اشعارشان نقل شده است: 1. شاهزاده معتمد الدوله، با زندگی خود نوشت او؛ 2. شاهزاده یمین السلطان، فقط نامش را نوشته‌اند؛ 3. شیخ الرئیس، فقط نامش را نوشته‌اند؛ 4. رفعة الدوله نصرالله میرزا بن محمد تقی بن محمد شاه غازی؛ 5. خسروی دولتشاهی، بدون شرح حال؛ 6. رضوان شمس الشعراء، بدون شرح حال؛ 7. شمس الشعراء، بدون شرح حال؛ 8. خسرو کیانی، به دو تن شرح حال؛ 9. آجودان باشی، میرزا اسمعیل خان بن علی اکبر خان آجودان باشی توپخانه؛ 10. امیر الشعراء امیری، صادق بن حسین؛ 11. ادیب، میرزا غلامحسین خان مستوفی دیوان بن مهدی بن علی زندی فارسی؛ 12. ادیب شیبانی، سفید مانده است؛ 13. ایزدی، بدون شرح حال؛ 14. اورنگ بن فرهنگ بن وصال، بدون شرح حال؛ 15. امین تستری، سفید مانده است؛ 16. امینی، سفید مانده است؛ 17. الهامی، بدون شرح حال؛ 18. امین الشعراء، سفید مانده است؛ 19. شرف لامعالی بقا، محمد بن محمد صادق موسوی؛ 20. بهجت، اسکندر بن محمد قاجار؛ 21. پرویز گروسی، سفید مانده است؛ 22. تجلی، سفید مانده است؛ 23. ثریا محد الادبا حسین بن تقی بن علی محمد بن آقاسی هروی؛ 24. جلوه، بدون شرح حال؛ 26. جیحون تاج الشعراء، بدون شرح حال؛ 27. جاوید، بدون شرح حال؛ 28. جلال الشعراء، بدون شرح حال؛ 29. حضوری، بدون شرح حال؛ 30. خجسته ندیم باشی، بدون شرح حال؛ 31. ذره، بدون شرح حال؛ 32. رحمت بن حکیم بن وصال، بدون شرح حال؛ 33. روشن، بدون شرح حال؛ 34. رفعت، سفید مانده است؛ 35. رضوانی، بدون شرح حال؛ 36. سپهر، عباسقلی خان سپهر مستوفی پسر لسان الملک؛ 37. سالک، بدون شرح حال؛ 38. سرائی امیر الشعراء، بدون شرح حال؛ 39. سها، بدون شرح حال؛ 40. سلطانی، حسین قلی خان بن مصطفی قلی خان دیوان بیگی زاده کرمانشهانی؛ 41. سالک، الله دوست بن مراد بن ابی تراب حبیبی اسدی؛ 42. سیف الادب، بدون شرح حال؛ 43. سیف الادب، بدون شرح حال؛ 44. سروش، سفید مانده است؛ 45. شیبانی، فتح الله ب محمد کاظم کاشانی؛ 46. صدر الافاضل، بدون شرح حال؛ 47. صدر حکمت، بدون شرح حال؛ 48. محمد صادق خان، بدون شرح حال؛ 49. صبوری، محمد کاظم آزاده بن محمد باقر کاشانی؛ 50. طلوعی قوام الشعراء، بدون شرح حال؛ 51. طرب، بدون شرح حال؛ 52. طلوعی، غلامحسین بن فتح الله فارسی؛ 53. طوسی، سفید مانده است؛ 54. ظفر فخر الشعراء، بدون شرح حال؛ 55. ظهوری، بدون شرح حال؛ 56. آقا میرزا سید علی حایری، با زندگی خود نوشت او؛ 57. عنقا، ابوالفضل بن علی طالقانی؛ 58. عندلیب، سفید مانده است؛ 59. فروغی، میرزا محمد حسین خان ذکاءالملک؛ 60. فرهنگ بن وصال، بدون شرح حال؛ 61. قهرمان، بدون شرح حال؛ 62. کوثر، سفید مانده است؛ 63. گلشن، بدون شرح حال؛ 64. کمالی، بدون شرح حال؛ 65. لسان الملک، میرزا هدایت الله مستوفی پسر محمد تقی سپهر کاشانی؛ 66. مظلوم کرمانشهانی، بدون شرح حال؛ 67. مشتاق سمنانی، سفید مانده است؛ 68. مشتری، سفید مانده است؛ 69. محیط، سفید مانده است؛ 70 حاجی میرزا مهدی حکیم، بدون شرح حال؛ 71 محمود خان ملک الشعراء، بدون شرح حال؛ 72. منصور علی میرزا قلی خان ، سفید مانده است؛ 73 ملک الکلام، بدون شرح حال؛ 74 مشتاقی، بدون شرح حال؛ 75. منشی، بدون شرح حال؛ 76 مجرم، سفید مانده است؛ 77. نصرت، بدون شرح حال؛ 78. نظام، سفید مانده است؛ 79. ناصح، سفید مانده است؛ 80. ناظم، بدون شرح حال؛ 81. نثار، بدون شرح حال؛ 82. نزهت، بدون شرح حال؛ 83. نیر الشعراء، بدون شرح حال؛ 84. ناصر ادیب دیلمی، بدون شرح حال؛ 85. ناطق، سفید مانده است؛ 86. حضرت واحد، بدون شرح حال؛ 87. والی، بدون شرح حال؛ 88. وثوق الدوله ، بدون شرح حال؛ 89. وفا، سفید مانده؛ 90. وصاف، سفید مانده؛ 91. همت بن وقار بن وصال، بدون شرح حال؛ 92. و اشعار مؤلف. در پایان قطعه‌ای در تاریخ تألیف کتاب از مؤلف آمده که ماده تاریخ آن (1315ق) چنین آمده است: این فخر خود بس است که این نغزنامه را ×× تاریخ و نام هر دو شده «صدر اعظمی». پس از آن قطعه‌ای دولتشاهی درباره کتاب و مؤلف پایان‌دهنده نسخه است. [فهرستواره منزوی 1884/3؛ تاریخ تذکره‌های فارسی، ج 1، ص 306-309]