اجازة لابی الحسن

● اجازة لابی الحسن = اجازة لابن الخازن / اجازات / عربی ijāzat-un li-abi-l-ḥasan شهید اول، محمد بن مکی، 734 - 786 قمری šahīd-e avval, mohammad ebn-e makkī (1334 - 1385) تاریخ تألیف: چهارشنبه 12 رمضان 784ق؛ محل تألیف: دمشق این اجازه برای شیخ زین الدین أبوالحسن على بن أبي محمد حسن بن شمس الدین محمد خازن حائری نوشته شده است و بیشتر به طریق روایتی کتاب‌های مهم علماء شیعه نظر داشته است. در این اجازه، شهید نام 9 تألیف خود را آورده است که عبارت است از: الفوائد و القواعد، الدروس الشرعية، شرح التهذیب الجمالی، جامع البين من فوائد الشرحين، اللمعة الدمشقية، الرسالة الالفية، الرسالة النفلية، التكليفية و رسالة فی مناسک الحج. این اجازه را علامه مجلسی در بحار آورده است. آغاز اجازه: اللهم انا نحمدک و نشکرک و الشکر من قسمک و نسألک أن تصلى على سيدنا محمد الهادي الى أممک ... فان العلم من اشرف الصفات و ناهیک ان به ترفع الدرجات و یتقبل الاعنـال الصالحات و احد طرقه الرواية عن الاثبات انجام اجازه: و عترته الطيبين الطاهرين و صحبة الاخيار المنتجبین و جمیع الصحابة اجمعین آمین یا رب العالمین. چاپ: ضمن رسائل شهید اول، سال 1423ق، صص 303-309؛ ضمن موسوعة الشهيد الاول، قم، 1430ق، جلد 19 [الذريعة 247؛ بحارالانوار ج 107، ص 186-192؛ الشهد الاول حياته و آثاره، ص 230-236ف]