اجازة الحديث

● اجازة الحديث = الاجازة الكبيرة / اجازات / عربى ijāzat-ul hadīt = al-ijāzat-ul kabīra جزایری، عبدالله بن نورالدین، 1112 - 1173 قمری jazāyerī, ‘abd-ol-lāh ebn-e nūr-od-dīn (1701 - 1760) تاریخ تألیف: یک‌شنبه 2 جمادی الثانی 1168ق اجازه معروف و مفصلی است که برای شیخ محمد بن کرم الله الحویزی و شیخ ابراهیم بن خواجه عبدالله بن کرم الحویزی نگاشته و در آخر شیخ ابراهیم بن عبدالله بن ناصر الحویزی الهمیلی و شیخ محمد بن محمد مقیم اصبهانی غروی را نیز افزوده است. در ضمن چند «فصل» به شرح حال پنجاه نفر از بزرگان معاصر خود نیز پرداخته است. آغاز کتاب: الحمدلله المتواترة نعماؤه المتظافرة آلاؤه المسلسلة مکارمه المستفیضة مراحمه العزيز سلطانه القوی برهانه. انجام کتاب: و لو لا خوف الاطالة لاوردنا لجميع ما ذكرناه امثلة بها تتضح جليلة الحال و قد نبهت على نبذ منها في شرح النخبة خامسها و هى خاتمة الشروط ... و يستروا على ما عثروا عليه في هذه الرسالة و غيرها من الهفوات، عصمنا الله و إياهم عن الزلل و وفقنا جميعا للعلم و العمل ... چاپ: با مقدمه آیت الله مرعشی نجفی، قم، 1409ق. [الذریعة 206/2 ش 1077؛ طبقات اعلام الشیعه قرن 12 ص 457؛ معجم المطبوعات العربیه، رفاعی 273]