تحفة المؤمنین

● تحفة المؤمنین / کلام و اعتقادات / فارسی tohfat-ol mo’menīn واعظ استرآبادی، سلطان حسین بن سلطان محمد، 987؟-1082 قمری vā‘ez-e estarābādī, soltān hoseyn ebn-e soltān mohammad (1580-1672) تاریخ تألیف: 1027ق رساله مفصلی است در مواعظ و اعتقادات که مؤلف در سی یا سی و دو سالگی خود هنگامی که بعد از اندکی از فوت پدرش (سلطان محمد)، درگذشت فرزندش ابومحمد اتفاق افتاده بود، اقدام به نگارش آن کرد و کتابش را در سه «باب» برابر با سه نشأه انسانی مبدأ و معاش و معاد قرار داده: 1. اصول شناخت خدا و رسول و ائمه؛ 2. فروعات از مامورات و منهیات؛ 3. تذکار متفرقه بر سبیل موعظه. مؤلف هدف از نگارش این کتاب را ترجمه احادیث برای استفاده عموم مردم اعلام می‌کند و در آن در اغلب موارد آیات و روایات را آورده و به ترجمه آنها اکتفا نموده است. آغاز: بسمله، ثنا و ستایش نامعدود مر واجب الوجودی را که چون این بنده ... اما بعد ... در سال هزار و بیست و هفت از هجرت ... [الذریعه 473/4-474؛ دنا 1007/2]