تحفة المنجمین

● تحفة المنجمین = تحفه خانی / هیأت / فارسی tohfat-ol monajjemīn = tohfe-ye xānī منجم یزدی، جلال الدین محمد، ق 11 قمری monajjem-e yazdī, jalāl-od-dīn mohammad (-17c) اهداء به: خان بن خان حسینی مشتمل بر سه «وصیت» و پنج «مقاله»: وصیت 1. در آلت و اسباب بودن کوکب در طالع؛ وصیت 2. با یک نظر حکم جزم نکردن؛ وصیت 3. چون مدار احکام گفتن خوشحالی عطارد باشد باید که وی راجع و محترق نباشد؛ مقاله 1. احکام سال عالم مشتمل بر مقدمه و سه باب؛ مقاله 2. احکام موالید مشتمل بر مقدمه و پانزده باب؛ 3. احکام طالع تحویلات و انتهاآت مشتمل بر مقدمه و پنج باب؛ 4. اختیارات مشتمل بر مقدمه و سه باب؛ 5. طالع مسأله مشتمل بر مقدمه و دوزاده باب. هر مقاله دارای مقدمه و ابواب و فصولی است. مؤلف از درباریان شاه عباس اول (995-1037ق) بوده و کتاب «مآثر عباسی» از تألیفات وی می‌باشد و نیز «تاریخ شاه عباس» از وی به چاپ رسیده است. صاحب الذریعة احتمال داده که نگارنده کتاب فرزند ملا عبدالله یزدی شاه آبادی صاحب حاشیة التهذیب (متوفای 9811ق) باشد. در فهرست کتابخانه ملی ایران مؤلف را جلال الدین دوانی دانسته که قطعاً اشتباه است. آغاز: بسمله و به نستعین الهی بحمدک ابتدای و ثنائک انتهای و بجلال قدسک التجایی بعد، احقر عبادالله جلال الدین محمد بن عبدالله یزدی بعد از مطالعه احکام آنچه درعرض ایام استخراج و احکام مجرب افتاده بود جمع کرد ... انجام: هر دو زیادت و اگر به خانه هفتم یا به خانه چهارم زیادت و نه نقصان بر یک سان باشد و الله أعلم بالصواب؛ تمت الکتاب التحفة المنجمین بعون الملک المعین. [الذریعه 472/3؛ نسخه‌های منزوی 254/1 و 2545؛ فهرستواره منزوی 2847/4؛ اعیان الشیعة 390/9؛ دنا 1005/2-1006 (20 نسخه)]