تحفة القراء

● تحفة القراء = تحفة القاری = تجوید / قرائت، تجوید / فارسی tohfat-ol qorrā’ = tohfat-ol qārī = tajvīd قاری، مصطفی بن ابراهیم، 1007-1080 قمری qārī, mostafā ben ebrāhīm (1599-1670) اهدا به: شاه عباس دوم تاریخ تألیف: 1067ق؛ محل تألیف: حرم مدینه یا مکه مکرمه در قواعد قرائت عاصم به ترتیب سوره‌های قرآن کریم، دارای یک «مقدمه» و دوازده «باب» و یک «خاتمه»: مقدمه در فضیلت تلاوت قرآن؛ باب 1. مخارج و لوازم آن؛ 2. صفات حروف؛ 3. حروف مرفقه و مفخمه؛ 4. احکام نون ساکن و تنوین؛ 5. ادغام 6. هاء کنایه؛ 7. حروف مد و طریق آن؛ 8 در اعوذ بالله و بسم الله گفتن؛ 9. احکام وقف و کیفیت آن؛ 10. رسم الخط قرآن و کیفیت وقف بر آن؛ 11. بیان اختلافات راویان عاصم و کیفیت وقف و وصل ایشان که اصطلاحا به آن «فرش» گویند؛ 12. اختلافات قراء سبعه در فاتحه و اخلاص؛ خاتمه در بیان لحن. سپس شاه عباس از او خواسته است تا در بیان نام هر سوره و شماره آیه‌ها و تعیین جزءها و ... چیزهایی بر آن بیفزاید و مؤلف در سال 1068ق «متمم تحفة القراء» و بعد از آن «ملحق تحفة القراء» را نگاشته است. آغاز: بسمله حمد بیحد وثنای بیعد حضرت قادری و حکیمی را سزد که بقدرت کامله و حکمت بالغه قرآن بیحد و فرقان حمید را بر ما فرستاده انجام: بر آن مطلع شوند و از آن انتفاع برند و ذخیره باشد از سرای روز یوم لاینفع مال و لابتون الا من اتی بالله بقلب سلیم و اگر به مطلبی در نظر بود و تألیف این مختصر بعد از مجاورت مکه معظمه ... الحمد لله اولا و آخراً و ظاهراً و باطناً. چاپ: بمبئی، 1302ق؛ مشار فارسی، ج1، ص1213 [الذریعه 461/3؛ نسخه‌های منزوی 84/1 و 97 و 102؛ دنا 988/2 (62 نسخه)] شرح و حواشی: 1- تحفة الابرار = مختصر تحفة القاری؛ قاری، مصطفی بن ابراهیم (1080-1007) 2- ملحق تحفة القراء = سند قراآت؛ قاری، مصطفی بن ابراهیم (1080-1007) 3- وقوف القرآن = متممة تحفة القراء؛ قاری، مصطفی بن ابراهیم (1080-1007)