تحفة الصالحین

● تحفة الصالحین = عمل صالح / طب / فارسی tohfat-os sālehīn = 'amal-e sāleh قاینی هروی، صالح بن محمد، ق12 قمری qāyenī heravī, sāleh ebn-e mohammad (-18c) در دو «مقالت»: 1. تدبیر حبلی و مرضعه؛ 2. امراض اطفال. در آن از «خلاصة التجارب» بهاء الدوله و «مفرح القلوب» محمد اکبر هندی شاه ارزانی بهره برده است. در آن از سفر «بند بربر» خود به سال 1179ق یاد کرده است. نیز گوید نیای من به قائن آمد. (احمد منزوی) این کتاب در برخی منابع همان «قرابادین صالحی» دانسته که خطاست و این دو، دو کتاب اند و فصول و بندهای آنها متفاوت است. آغاز: شایسته ترین سجود که شعار دردمندان مهد عصمت تواند بود انجام: و احتیاط عظیم در تشخیص باید کرد تا خطا وقوع نیابد. چاپ: دارالخلافه طهران، سنگی، 1284ق.، رحلی، 248ص [فهرستواره منزوی 3341/5؛ مشار فارسی ج3، ص 3892]