نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کتاب‌شناختی اثر

تحفة الشیعة

tohfat-oš šī‘a
1 نسخه ثبت‌شده قرن 13 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخه‌ها ↓
/w/13338
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #13338
پدیدآور / مؤلف: یزدی، مصطفی بن محمد
تاریخ و سده تألیف: 1255 هـ.ق
مأخذ فهرست‌نویسی:
فنخا، ج 7، ص 501
زبان و قالب: فارسی
رده‌های موضوعی: فضایل و مناقب
عناوین دیگر و هم‌تراز:
کفایة الجنة (kefāyat-ol janna) شرح قصیده سید حمیری (š.-e qasīde-ye seyyed hemyarī)
محل تألیف: یزد
اثر مرتبط / وابسته به: القصيدة العينية الحميرية؛ سید حمیری، اسماعیل بن محمد (105-173)

معرفی و مشخصات کتاب‌شناختی اثر (در مأخذ فنخا)

مؤلف که بنا بر تصریح خود وی از طلاب علوم دینیه یزد بوده، به سال 1255 به فرمان شاهزاده‌ای که در آن سال حکومت آن شهر را یافته به شرح فارسی قصیده سید اسماعیل بن محمد حمیری پرداخت و این شرح پس از دیباجه در یک «مقدمه» و یک «فصل» و «خاتمه» تنظیم شده و آن را «تحفة الشیعه» نام گذارده و «کفایة الجنه» لقب داده است. مقدمه در شرح حالات سید حمیری، فصل در شرح قصیده و خاتمه در بیان اسراری چند و مناسبت دوازده امام با دوازده برج و غیر از اینهاست.

متن فنخا (فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا))

● تحفة الشیعة = کفایة الجنة = شرح قصیده سید حمیری / فضایل و مناقب / فارسی tohfat-oš šī‘a = kefāyat-ol janna = š.-e qasīde-ye seyyed hemyarī یزدی، مصطفی بن محمد، ق13 قمری yazdī, mostafā ebn-e mohammad (-19c) وابسته به: القصيدة العينية الحميرية؛ سید حمیری، اسماعیل بن محمد (105-173) تاریخ تألیف: 1255ق؛ محل تألیف: یزد مؤلف که بنا بر تصریح خود وی از طلاب علوم دینیه یزد بوده، به سال 1255 به فرمان شاهزاده‌ای که در آن سال حکومت آن شهر را یافته به شرح فارسی قصیده سید اسماعیل بن محمد حمیری پرداخت و این شرح پس از دیباجه در یک «مقدمه» و یک «فصل» و «خاتمه» تنظیم شده و آن را «تحفة الشیعه» نام گذارده و «کفایة الجنه» لقب داده است. مقدمه در شرح حالات سید حمیری، فصل در شرح قصیده و خاتمه در بیان اسراری چند و مناسبت دوازده امام با دوازده برج و غیر از اینهاست.

نسخه‌های خطی این اثر

1 نسخه
ردیف کتابخانه و مرکز نگهداری شماره نسخه کاتب تاریخ کتابت نوع خط برگ مشاهده
1
مجلس
تهران
1116 محمد اسمعیل بن محمد علی نائینی 1285ق، به فرمان میرزا محمد حسن خان که ظاهراً از مستوفیان آن عصر بوده نگاشته نستعلیق 56 شناسنامه ←