تحفه شاهی

● تحفه شاهی / کلام و اعتقادات / فارسی tohfe-ye šāhī در تولای اهل بیت (ع) و تبری از دشمنانشان و بعضی مباحث اصول دین، تألیف شده به نام یکی از سلاطین صفوی در سی و سه «مقاله»: 1. وجوب متابعت طریقه اهل بیت (ع) به دلایل عقیله؛ 2. معنی ایمان و اسلام؛ 3. فرق میان معنی صحت عبادات و قبول طاعات؛ 4. توحید؛ 5. صفات ثبوتیه و سلبیه؛ 6. عدالت حق تعالی؛ 7. نبوت؛ 8. بیان آنکه امامت از اصول دین است؛ 9. بیان معنی لطف و شرح احوال و احکام آن؛ 10. وجوب نصب امام؛ 11. وجوب عصمت امام و افضلیت وی؛ 12. اثبات امامت امیرالمؤمنین علی (ع) و اهل بیت آن حضرت؛ 13. بیان ائمه اهل بیت ایشانند و وارث کتاب الله؛ 14. بیان آنکه ائمه معصومین نور هدایت و سبب نجات خلایق در قیامت می‌باشند؛ 15. بیان آنکه اهل بیت آن مردان هستند که براعرافند و دوستان و دشمنان خود را به سیمای ایشان شناسند؛ 16. بیان آنکه شهداء الله که نص قرآن دلالت بر آن دارد اهل بیتند؛ 17. عبور از صراط بی معرفت ائمه میسر نگردد؛ 18. بدون محبت ائمه از عهده سؤال قبر و موقف حساب و میزان نتوان ست؛ 19. مرگ و انتقال از حالی به حال دیگر؛ 20. رجعت پیامبر و ائمه علیهم السلام؛ 21. در آنکه اهل بیت اولوالامر و حجة الله اند و طاعتشان فرض عینی است؛ 22. در آنکه اهل بیت معدن علم و شجره نبوتند؛ 23. در آنکه ائمه آن هداف و علامات و آیاتند که در قرآن به آن اشاره شده؛ 24. در آنکه ائمه را سخان در علم و جامع قرآن اند؛ 25. ائمه وارثان علمند؛ 26. در آنکه ائمه عالمند به جمیع علوم؛ 27. علم ائمه به مغیبات؛ 28. سلاح رسول الله (ص) نزد ائمه علیهم السلام است؛ 29. علم ائمه به زمان مرگ و امام بعد از خود؛ 30. ائمه ارکان زمینند و اسم اعظم با ایشان است؛ 31. در کفران است نعمت وجود ائمه را؛ 32. امر دین به ائمه مفوض شده؛ 33. فضیلت صلوات بر پیامبر و آل او. آغاز: حمد و سپاس پادشاهی را سزاست که دوام سلطنت و انتظام مملکت او دلیل توحید ذات و صفات و معموره اقلیم وجود انجام: و لاسیما بر قواعد عدلیه و بر تقدیری که جزا نیز از قبیل تفضل باشد چنانکه قول اشعریه است.