تحفه شاهی

● تحفه شاهی / تجوید / فارسی tohfe-ye šāhī شریف استرآبادی، علی بن علی، ق 10 قمری šarīf-e estarābādī, ‘alī ebn-e ‘alī (-16c) اهدا به: شاه طهماسب صفوی (93-984 ق.) تاریخ تألیف: 948ق رساله‌ای است در بیان مخارج حروف و صفات و قواعد تجویدی و اختلاف قراء عشره در فاتحه و اخلاص در یک «مقدمه» و دوازده «باب» و «خاتمه»: مقدمه در بیان افضلیت قرآن و ثواب قرائت و تلاوت آن؛ باب 1. مخارج حروف؛ 2. صفات حروف؛ 3. بعضی از احکام تجویدی؛ 4.؟؛ 5. هاء کنایه؛ 6. مد و قصر؛ 7. ادغام؛ 8 احکام تنوین نون ساکن؛ 9- وقف؛ 10. استعاذه؛ 11. بسمله؛ 12. اختلافات قراء عشره در سوره فاتحه؛ خاتمه در اختلافات عشره در سوره اخلاص. آغاز: بسمله. ای کنه تو برتر از شناسائی ما ×× وصف تو برون ز حد گویائی ما / حمد تو چنان است که خود می‌گوئی ×× بی واسطه عبارت آرائی ما انجام: و قرآن ایشان را لعنت می‌کند و هذا آخر ما اردناه ذکره و الحمد لله علی اتمامه و الصلوة و السلام علی رسوله محمد و آله اجمعین و عترته الطاهرین. [الذریعه 371/3 و 444/3 و 55/17؛ نسخه‌های منزوی 82/1 و 127/1؛ دنا 962/2 (48 نسخه)] شرح و حواشی: 1- تجوید = مختصر تحفه شاهی؛ شریف استرآبادی، علی بن علی (-10)