تحفه شاهدی

● تحفه شاهدی = تحفه شاهدیه / لغت، شعر / ترکی، فارسی tohfe-ye šāhedī = tohfe-ye šāhedīye مغلوی، ابراهیم بن صالح، 875-957؟ قمری moqallavī, ebrāhīm ebn-e sāleh (1471-1550) تاریخ تألیف: 921ق فرهنگ منظوم فارسی-ترکی متداول در آذربایجان در 27 قطعه و حدود 800 بیت است و هر قطعه دارای وزن و بحری خاص. با ذکر یک اسم یا یک مصدر ترکی، مرادف آن را به فارسی (پیش از آن یا پس از آن) می‌آورد. در آغاز از تحفه حسامی و مثنوی مولوی یاد می‌کند. آغاز: بنام خالق حی و توانا ×× قدیم و قادر و بینا و دانا / ثنا و حمد و شکر بی نهایت ×× سپاس و منت بیحد و غایت انجام: فاعلات فاعلات فاعلات ×× بو کتابی او کرن ایج آب حیات / شاهدی یه هر کیم ایلرسه دعا ×× ایده محشر ده شفاعت مصطفی [نسخه‌های منزوی 1968/3؛ الذریعة 498/9؛ هدية العارفين 27/1؛ فهرست موزه لندن (ترکی): 139-140 تاجیکستان 127: 5-122؛ قاهره، مخطوطات فارسی 60/1-61] شرح و حواشی: 1- تحفة الملوک؛ مغنیساوی، عبدالرحمن بن عبدالله (-1080) 2- شرح تحفه؛ شاهدی بغدادی، عبدالقادر بن عمر (1030-1093) 3- شرح تحفة؛ شاهدی فردی، علی بن مصطفی (-12) 4- شرح تحفه شاهدی