تحفة السلاطین

● تحفة السلاطین / شعر، حیوان شناسی / فارسی tohfat-os salātīn اهداء به: شاه طهماسب صفوی (930ق-984ق) تاریخ تألیف: قرن 10ق از اقلی (شاید علیقلی) که در دیباچه می‌گوید: هست «اقلی» سگی ز درگه شاه ×× نیست راهی دگر بجز ره شاه؛ به نام شاه طهماسب صفوی (930-984ق): شاه طهماسب رهنمای امم ×× صاحب هر چه هست سیف و قلم. سراینده در دیباچه از کار خود به نام «مقصد الابرار» یاد می‌کند که گویا در ابتدا نام همین مثنوی بوده است. رساله‌ای در اسب‌شناسی است که برای شناختن آداب و ابزار جنگ در آن روزگار نیز ارزشمند است. در چهارده «باب» که فهرست آنها به نظم در دیباچه آمده است: 1. صفت اسب و نیک و بد آن؛ 2. صفت زین و تکلتو و لگام؛ 3. صفت مرد پر دل؛ 4. صفت سلاح‌ها (تیر، شمشیر، سپر، کمان، زهگیر، تفنگ ...)؛ 5. صفت نعلبند خبیر؛ 6. رنگ مقبول و مردود؛ 7. آموختن اسب نوزین؛ 8. نگاهداری اسب و استر؛ 9. درمان‌ها؛ 10. صفت جوهر اسب؛ 11. عیوب اسب و استر؛ 12. مرکب رهرو؛ 13. باز و بحری و چرخ؛ 14. صفت رایض (نسخه حاضر باب‌های 13و 14 را ندارد).