تحفة الدعوات

● تحفة الدعوات / دعا / فارسی tohfat-od da‘avāt زواره ای، علی بن حسن، ق 10 قمری zavvāre’ī, ‘alī ibn-i hasan ( - 16c) در ادعیه مأثوره‌ای که در ایام هفته و ماه از ائمه (ع) روایت شده است. بیشتر مطالب آن از «مصباح المتهجد» شیخ طوسی (460ق) و «منهاج الصلاح فی اختصار المصباح» علامه حلی (726ق) اخذ شده است. دارای یک «مقدمه» و دوازده «باب» و «خاتمه»: مقدمه: در تعریف و فضل و شرایط دعا و نیت؛ 1. عمل ماه رمضان؛ 2. اعمال ماه شوال؛ 3. اعمال ماه ذیقعده؛ 4. عمل ماه ذیحجه؛ 5. عمل ماه محرم؛ 6. عمل ماه صفر؛ 7. عمل ربیع الاول؛ 8. عمل ربیع الآخر؛ 9. عمل جمادی الاول؛ 10. عمل جمادی الثانی؛ 11. عمل رجب؛ 12. عمل شعبان؛ خاتمه: در ثنا و مدح پروردگار و کیفیت صلوات بر پیامبر و آل وی. [الذریعه 432/3؛ ریاض العلماء 395/3 (که نوشته: تحفة الدعوات فی اعمال السنة و نحوها بالفارسیة، رأیته فی بلدة اردبیل)]