الاجازات

● الاجازات / اجازات / عربی al-ijāzāt مجموعه‌ای است از صورت پنج اجازه اجتهاد و روایت: 1. اجازه شیخ راضی بن محمد به شیخ علی کرمانشاهی، مجیز همان شیخ راضی بن محمد بن محسن بن خضر نجفی (-1290ق) از علمای بزرگ نجف و شاگرد صاحب جواهر بوده و چندین اجازه از او در الذریعة (192/1) آمده است، این اجازه ممهور به مهر اوست و تاریخ مهر سال 1276ق می‌باشد؛ 2. اجازه محمد حسن (رازی) به همان شیخ علی کرمانشاهی، این اجازه نیز ممهور به مهر «محمد حسن» است و در آغاز آن با خطی غیراصلی به صاحب جواهر نسبت داده شده؛ 3. اجازه دیگری از همان شیخ راضی نجفی به همان شیخ علی کرمانشاهی در سال 1277هـ و ممهور به مهر وی؛ 4. اجازه‌ای دیگر از همان شیخ راضی به آخوند ملا علی اصغر، ممهور به مهر او؛ 5. اجازه‌ای از شیخ مهدی بن علی بن شیخ جعفر کاشف الغطاء نجفی (-1289ق) به همان شیخ علی کرمانشاهی در سال 1278 ه‍ ، مجیز، شاگرد شیخ راضی بوده و خودش نیز دارای اجازه از شیخ حسن و شیخ حسن از شیخ موسی کاشف الغطاء و شیخ موسی از شیخ جعفر کاشف الغطاء و شیخ جعفر کاشف الغطاء از علامه سید محمد مهدی بحر العلوم طباطبائی و او نیز از علامه محمد باقر وحید بهبهانی و او نیز از مشایخ خود تا ائمه معصومین بوده و در این اجازه بدان تصریح گردیده است، این اجازه به مهر «مهدی بن علی» نیز مزین است. [دائرة المعارف بزرگ اسلامی: 103/2؛ الذریعة: 192/1؛ کرام البررة: 527/2؛ نقباء البشر: 1026/3.]