تحفة الایمان

● تحفة الایمان / کلام و اعتقادات / فارسی tuḥfat-ul īmān موسوی رضوی، علی بن محمد، ق 11 قمری mūsavī razavī, ‘alī ebn-e mohammad (-17c) رساله‌ای است در اصول دین، دارای «مقدمه» و پنج «باب» و «خاتمه»: مقدمه: در تحقیق معنی آفریننده و واجب الوجود؛ باب 1. توحید؛ 2. عدل؛ 3. نبوت؛ 4. امامت؛ 5. معاد؛ خاتمه: در بطلان جمعی که مذهبی میان شیعه و سنی را برگزیده‌اند. این نسخه، تا بخشی از باب چهارم به انجام رسیده و از پایان افتادگی دارد. نامی از آن در الذریعة نیامده و نسخه کاملی از آن در فهرست مشترک نسخه‌های خطی فارسی پاکستان 1053/2 آمده است. همان‌گونه که مرحوم حاج آقا بزرگ عقیده دارد مؤلف گویا همان نظام الدین علی بن صدرالدین محمد موسوی رضوی است که معاصر شاه سلیمان صفوی (1077-1105ق) و صاحب کتاب جامع سلیمانی و کشف الحقایق فی الجبر و التفویض بوده است. [مشترک پاکستان 1053/2 (1 نسخه)؛ فهرستواره منزوی 177/9]