تحفة الاخیار در شرح مونس الابرار

● تحفة الاخیار در شرح مونس الابرار / کلام و اعتقادات / فارسی tohfat-ol axyār dar š.-e mūnes-ol abrār قمی، محمد طاهر بن محمد حسین، -1098 قمری qomī, mohammad tāher ebn-e mohammad hoseyn (-1687) وابسته به: مونس الابرار؛ قمی، محمد طاهر بن محمد حسین (-1098) تاریخ تألیف: 1075ق محمد طاهر قمی قصیده‌ای به فارسی در ستایش امیر مؤمنان و نکوهش از صوفیان به نام «مونس الابرار» سروده بدین گونه: آغاز: «به خون دیده نوشتیم بر در و دیوار ×× که چشم مردمی از اهل روزگار مدار»، آخرین شعری که در نسخه چاپی آمده اینست: «رهی که غیر شریعت بود یقین باشد ×× ره ضلالت و سر منزلش بود سردار». او می‌خواهد در این کتاب این قصیده را شرح کند. او در این کتاب از «سلطان العارفین والد السلاطین و الخواقین المروجین للدین سلطان صفی الدین العلوی الحسینی الموسوی» و شاه عباس ثانی و از سال 1075 یاد کرده است. نکته‌ای که از این کتاب برمی‌آید این است که قمی در چند جا از «تبصرة العوام» یاد می‌کند و آن را از سید اجل ابوتراب مرتضی بن داعی حسینی می‌پندارد. دیگر اینکه او از غزالی بد می‌گوید و او را سنی می‌داند و «سر العالمین» را از او می‌پندارد و دال بر تشیع او نمی‌داند. در آن از «السهام المارقه» یاد شده و از «مجالس المؤمنین» شوشتری خرده‌گیری شده است. (دانش پژوه) در این شرح بخش اول را بر پنج «مطلب» تقسیم نموده و بخش دوم را در بیست و پنج «مطلب» و در پایان تتمه‌ای است مشتمل بر مذمت فلسفه و بعضی از فیلسوفان. آنچه چاپ شده اولاً بخشی از آن است و ثانیاً با برخی از نسخه‌ها تفاوت بسیار دارد. آغاز: الحمدلله رب العالمین ... بدانکه چون محتاج رحمت اله قادر محمد طاهر این قصیده را که مونس الابرار موسوم است درمنقبت حضرت امیرالمؤمنین انجام: چو مونس دل ابرار شد قصیده من ×× شده است نامش ازآن روی مونس الابرار چاپ: نیمه نخست این کتاب به سال 1336 ش در 228 صفحه با مقدمه‌ای در رد تصوف به چاپ رسیده است [نسخه‌های منزوی 907/2؛ مشار فارسی 1198/1؛ هدية العارفين: 301/2؛ الذريعة: 417/3 و 280/23 - 281؛ فهرستواره منزوی 175/9] شرح و حواشی: 1- تحفة العشاق؛ شریف قمی، محمد کریم (قرن 11) 2- هداية العوام و فضيحة اللئام = نصيحة الكرام و فضيحة اللئام؛ عصام، محمد بن نظام (-11)