تحفة الاحباب

● تحفة الاحباب / عرفان و تصوف / فارسی tohfat-ol ahbāb در کشف الظنون (ج 1ص 258) کتابی به این نام از شیخ اشراق شهاب الدین سهروردی ضبط کرده و اندک توصیفی از آن ذکر نکرده است. رساله مرتب است بر دوازده «باب»: علم توحید، معرفت، حالت، معاملت، مکاشفه و مشاهده، خطاب، سماع، وجد، ارواح، عقل، قلب، نفس. برای شناساندن رساله که از نمونه‌های خوب نثر دری (اواخر قرن 6 و اوایل 7) است سطوری از مقدمه نقل می‌گردد: «در همه ایام از هر جایی کی آینده برآمدی از رهروان معرفت استخبار کردمی و از عاشقان این کار باز برسیدمی تاکجاست فقیری صادقی. عیاری دلیری. سراندازی مقامری. پاک بازی. مستی. عاشقی طریقی آسوده تا بیادش بیاسودی و قاعده دردم در ورد و دعا این بودست کی هرگاه ما را مشکلی افتادی شاهان غرب را و سروران عجم را و اولیاء شام را و روندگان عراق و نهنگان روم را و رندان زنگبار را و امیران خراسان را و سلطانان سند و خلفاء هند و سرابداران غزنین و چابکان بدخشان و عیاران ماوراء النهر و پیران ترکستان و ظریفان تبت و چین و عاشقان غور کی در حیات ظاهر و باطن اند بشفاعت بر درگاه بردی آن مشکل را حل بدید آمدی. تا آنک از نشان بظاهر خبری نیافته بودمی. لیکن دل ازین یافت بیگانه نبودی. تا درین وقت اخی ابوالفرج بلغه الله مقام الفقرا ... بدین جانب رسید و ما را از یاران خراسان و برادران ماوراءالنهر و مشایخ ترکستان قدس الله ارواحهم خبر داد و بدان تشریف ما را منور کرد و وقت ما بذكرشان مطیب گردانید» تا آنجا: «کتابی را برادر ابوالفرج اکرمه الله بكرامة العارفین اقتراح چنین کرد و گفت که باید نبشته از نزد این درویش ولایات شاهان خراسان و ترکستان برم تا فایده سفر و سکینه حضر باشد. خواستم تا از مقام مشایخ عشق فصلی دو سه بنویسم. تا مریدان را موعظتی باشد و پیران را تذكرتی. تامل کرده در اصول قوم که قانون آن بچند علمست (کذ) معلوم جنین شد که طریق سالکان راه حق بر دوازده علمست» (کذ).