تحفة الابرار

● تحفة الابرار = شرح طب النبی و طب الائمة / طب / فارسی tohfat-ol abrār = š.-e tebb-on nabī va tebb-ol a’emme خاتون آبادی، محمد شریف بن محمد صادق، ق12 قمری xātūn-ābādī, mohammad šarīf ebn-e mohammad sādeq (-18c) تاریخ تألیف: آغاز 1111ق پس از پرداختن شرحی بر «رساله ذهبیة» حضرت رضا (ع)، گروهی در مشهد مقدس از مؤلف درخواست کردند که شرحی بر ادویه «طب النبی» و «طب الائمه» بنگارد و تحدید امراض مذکور در آن دو رساله را نماید که شارحین آنها از عهده این کار بر نیامده یا به غلط رفته‌اند. در آغاز چند معجزه از حضرت رضا (ع) که شفای عده ای از بیماران باشد نقل کرده، پس از آن قواعد کلی طب و صفات طبیب را آورده، پس از آن به تحدید دردها و درمان‌هایی که در «طب النبی» و «طب الائمه» و غیره مذکور است می‌پردازد. مؤلف در آغاز و انجام آن بر پادشاه عصر خود (شاه سلطان حسین صفوی) دعا می کند و وجوه او را سبب پیدایش معجزات می‌پندارد. آغاز: تبارک الذی بیده الملک و هو علی کل شیء قدیر ... و بعد چون حقیر کثیر التقصير نادم. انجام: و حشر ایشان مقرون بحشر ائمه عليهم السلام گرداند فانه قریب مجیب برحمتک یا ارحم الراحمین. [فهرستواره منزوی 3334/5]