تحفة الابرار

● تحفة الابرار = مختصر تحفة القارى / قرائت، تجوید / فارسی tuḥfat-ul abrār = muxtaṣar-u tuḥfat-il qārī قاری، مصطفی بن ابراهیم، 1007-1080 قمری qārī, mostafā ben ebrāhīm (1599-1670) وابسته به: تحفة القراء = تحفة القاری = تجوید؛ قاری، مصطفی بن ابراهیم (1007-1080) اهدا به: شاه عباس دوم تاریخ تألیف: 1067ق؛ محل تألیف: اصفهان مؤلف آن را بعد از مراجعت از حرمین شریفین به ایران به دستور میرزا محمد شفیع منجم ابن میرزا محمد مقیم منجم ساخته و از کتاب دیگرش -تحفة القاری- گزین کرده است تا بهره‌گیری از آن آسان‌تر باشد. در یک «مقدمه» و دو «باب» و یک «خاتمه»: مقدمه در بیان فضیلت تلاوت قرآن و آداب تعلیم آن؛ باب 1. بیان واجبات قرائت، شامل پنج «فصل»: فصل اول در بیان مخارج و لوازم آن ...؛ باب 2. بیان مستحبات قرائت در پنج فصل ... فصل پنجم در بیان احکام وقف ... و در اینجا سه مقصد است. آغاز: بسمله. شکر و سپاس و ستایش بی قیاس مر قادری و حکیمی را سزد که بمقتضای قدرت کامله و اقتضای حکمت بالغه ارسال رسل و انزال کتب بر ما ضعیفان و گنه کاران نمود ... چنین گوید ابن ابراهیم مصطفی القاری ... انجام: و تألیف این رساله در سنه هزار و شصت و هفت بعد از مراجعت از حرمین بایران در ... اصفهان در ... رمضان واقع گردید و غرض از تألیف این رساله آن بود که همه [شیعیان ] از آن منتفع گردند ... و در عقبی همه را حشر با ائمه هدی باد بحق محمد و آله الامجاد الحمد الله اولا و آخرا و ظاهرا و باطنا و صلی الله علی محمد و آله الطيبين الطاهرين. [الذريعة 516/1 و 407/3]