تحفه

● تحفه = مسألة العلم = رساله در علم / فلسفه / عربی tohfe = mas’alat-ul ‘ilm = r. dar ‘elm گیلانی، نظر علی بن محسن، -1217 قمری gīlānī, nazar ‘alī-ye-bn-e mohsen (-1803) اهداء به: فتحعلی خان بن امیر اعظم حسینعلی خان محل تألیف: خوی صاحب الذریعه رساله دیگری را به ملا نظر علی نسبت داده است تحت عنوان: «شرح حدیث ان الله خلق آدم علی صورته» با تحریر 1217ق، به وسیله یکی از شاگردان مصنف و در فهرست مجلس شورای اسلامی نیز رساله‌ای است به نام «خلاصه مبدأ و معاد ملا صدرا» که احتمال داده شده است از ملا نظر علی باشد. این کتاب در هشت «تحفه» و یک «خاتمه» است: 1. وجود ذهنی و دفع مشکلات آن؛ 2. وحدت وجود؛ 3. کیفیت علم حق تعالی به ذاتش؛ 4. علم باری تعالی به اشیاء؛ 5. کیفیت علم خداوند به جزئیات مادی؛ 6. مسئله قضا و قدر؛ 7. تحقیق در بداء؛ خاتمه، تحقیق در حدیث ان الله خلق الاشیاء بالمشیه و المشية بنفسها. آغاز: سبحان من انکشف ذاته لذاته و احاط بذاته علی حقائق مصنوعاته ... و بعد فیقول المترقب للفیض الرحمانی نظرعلی بن محسن الجیلانی ... لما كانت مسألة العلم من غوامض المطالب العالیة انجام: اللهم انت المرجع فی الوجود و منبع افاضة الخير و الجود، فافتح لنا ابواب الصعود الى تلك المقام المحمود انك انت الرحيم الودود چاپ: به تحقیق سید جلال الدین آشتیانی، در منتخباتی از آثار حکمای الهی، ج 4 (قم، دفتر تبلیغات اسلامی، 1378 (چاپ دوم)