تجوید قرآن کریم

● تجوید قرآن کریم / تجوید / فارسی tajvīd-e qor'ān-e karīm احمد بن حسن، ق13 قمری ahmad ebn-e hasan (-19c) تاریخ تألیف: 1230ق رساله مختصری است در بیان تجوید قرآن شامل این مطالب: بدانکه حروف تهجی بیست هشت است و از هفده مخرج بیرون می‌آید، در بیان صفات عارضی لازمی حروف، در بیان آنکه هر یک از حروف چند صفت از این صفات دارد، در بیان صفات عارضی حروف و آن دوازده است، ... در بیان مد و قصر و توسط، در بیان ادغام، در بیان الم شمسی و قمری، در بیان قاعده میم ساکن و تنوین و نون ساکن، در بیان ضمیر کنایه، در بیان معرفت معانی وقف و رموز وقوف، در بیان بسمله، در بیان مقطوع و موصول، در بیان رسم تاء تانیث در آخر کلمات. آغاز: الحمدلله رب العالمین ... اما بعد، چنین گوید اقل عبادالله احمد ابن حسن که این مختصریست که در بیان تجوید قرآن قلمی می‌گردد. بدانکه حروف تهجی بیست و نه است و از هفده مخرج بیرون می‌آید [دنا 828/2]