تجوید القرآن الكريم

● تجوید القرآن الكريم / تجوید / فارسی tajwīd-ul qurʻān-il karīm شریف استرآبادی، علی بن علی، ق 10 قمری šarīf-e estarābādī, ‘alī ebn-e ‘alī (-16c) اهدا به: شاه قلی سلطان. رساله‌ای است در تجوید شامل «مقدمه» و دوازده «فصل» و «خاتمه»: مقدمه در فضیلت تلاوت قرآن؛ 1. مخارج حروف؛ 2. صفات؛ 3. ترقیق و تفخیم؛ 4. هاء کنایه؛ 5. مد؛ 6. ادغام؛ 7. تنوین؛ 8. وقف؛ 9. استعاذه؛ 10. بسمله؛ 11. اختلاف در سوره فاتحه و توحید؛ 12. لحن؛ خاتمه در رموز وقف که در دو «فصل» است و فصل دوم شامل دو «بحث». مؤلف دارای چندین تحریر در این موضوع است که مفصل‌ترین آن «تحفه شاهی» است. آغاز: الحمدلله رب العالمين ... اما بعد چنین گوید اقل عبادالله عمادالدین علی الشریف القاری الاسترآبادی که نزد ارباب دانش و اصحاب بینش واضح و هویداست که بعد از معرفت الله أفضل عبادات نماز است ... انجام: و این معلوم نشود الا هر کسی را که قرآن فرا گرفته باشد از استاد ماهر صاحب سلیقه و الله اعلم بالصواب. [الذریعة 371/3؛ نسخه‌های منزوی 74/1 و 82؛ دنا 826/2 (29 نسخه)]