تجوید القرآن الکریم

● تجوید القرآن الکریم / تجوید / فارسی tajwīd-ul qur‘ān-il karīm حسینی قاری، عبدالجلیل بن احمد، -976؟ قمری hoseynī qārī, ‘abd-ol-jalīl ebn-e ahmad (-1569) اهداء به: معین السلطنه امین الدین محمود رساله‌ای کوتاه در اصول و قواعد تجوید در دوازده «باب»: 1. استعاذه؛ 2. بسمله؛ 3. مد و قصر؛ 4. ادغام؛ 5. اظهار و قلب و اخفاء؛ 6. ترقیق راءات و تفخیم آن؛ 7. وقف بر اواخر کلمه؛ 8. احکام میم ساکنه نزد حروف هجاء؛ 9. ترقیق لامات و تفخیم آن؛ 10. مخارج حروف و صفات آن؛ 11. انحصار بعضی از حروف و صفات آن؛ 12. شرایط تلاوت قرآن. آغاز: بسمله الحمدلله الذی انزل القرآن علی سبعة احرف و الصلوة علی محمد المحمود فی التورية و الانجيل ... بعد چنین گوید اقل خلق الله الغنی عبد الجلیل الحسینی القاری که چون بهترین کلام کلام ملک علامست ... این رساله بر دوازده باب ... باب اول دربیان استعاذه انجام: باب دوازدهم دربیان شرائط تلاوت قرآن بروجهی که قاری قرآن مثاب شود ... سپس هر تحقیق ترتیل است اما هر ترتیل تحقیق نیست الرسالة المسمی بالتجوید ... [الذریعة 369/3؛ نسخه‌های منزوی 73/1؛ دنا 826/2 (7 نسخه)]