تجوید الفارسی

● تجوید الفارسی = قواعد تجوید / تجوید / فارسی tajvīd-ol fārsī = qavā‘ed-e tajvīd حافظ اصفهانی، محمد طاهر بن عرب، 786-875 ؟ قمری ḥāfez-e esfahānī, mohammad ṭāher ebn-e ‘arab (1385-1471) رساله مختصری است در قواعد ضروری تجوید مشتمل بر ده «باب» و «خاتمه»: باب مخارج؛ باب الراء و لام جلاله؛ باب مد و قصر؛ باب ادغام؛ باب نون ساکنه و تنوین؛ باب کیفیت وقف؛ باب هاء کنایه؛ باب استعاذه؛ باب بسمله و خاتمه در بیان وقف. عنوان «تجوید الفارسی»، که در مقدمه نسخه آستان قدس آمده در آغاز نسخه‌های دیگر این رساله ـ مذکور در فهرست مرعشی (334/2) و فهرست آستان حضرت معصومه (351/1) ـ بیان نشده، اما منزوی چنین عنوانی را ـ بدون ذکر مشخصات و یا نشانی نسخه ـ جزء آثار حافظ طاهر اصفهانی دانسته است، ولی در اغلب نسخه‌ها ناشناس آمده است. آغاز: بسمله الحمدلله رب العالمین والعاقبة للمتقین ... اما بعد این مختصریست در معرفت بعضی از قواعد ضروریه تجويديه انجام: وان لم تغفرلنا وترحمنا يا كلمه مستقله باشد مثل و قیل من راق و وقفه وس هم قیاس برسکته است و الله اعلم بالصواب.