تجوید

● تجوید / تجوید / فارسی tajvīd قاری اصفهانی، ابوالحسن بن رمضان، ق13 قمری qārī-ye esfahānī, ab-ol-hasan ebn-e ramezān (-19c) رساله مختصری در تجوید قرآن کریم است که برای عامه مردم تألیف شده است، دارای چند «باب» [در برخی نسخه فصل] و یک «خاتمه»: باب المخارج، باب الصفات، باب الراء و لام جلاله، باب المد و القصر، باب الادغام، باب النون ساکنه و تنوین، باب وقف‌ها، باب هاء کنایه، باب استعاذه، باب بسمله، خاتمه در بیان وقف. در خاتمه کتاب کلام معروف علی (ع) را آورده: «الترتیل هو تجوید الحروف و معرفة الوقوف» ابواب آن و ترتیب آن تقریباً شبیه کتاب «تحفة شاهی» است. آغاز: الحمدلله رب العالمین و العاقبة للمتقین و الجحيم للغاوين و الصلوة والسلام على محمد خير الانبياء و المرسلين و آله خیر الاوصیاء و اصحابه خیر الاتقياء و المؤمنين اما بعد این مختصری است در معرفت بعضی از قواعد ضروریه انجام یا کلمه مستقله باشد مثل من راق و وقف سین هم قیاس سکته است والله اعلم بالصواب [الذريعة 371/3؛ فهرست استوری ص 316؛ دنا 810/2 (8 نسخه)]