التبيين فی شرح المواعظ و البراهين

● التبيين فی شرح المواعظ و البراهين = التبيين فی تفسير القرآن المبين / تفسیر / فارسی at-tabyīn fī š.-el mavā‘ez va-l barāhīn = at-tabyīn fī tafsīr-el qor’ān-el mobīn شهیدی قزوینی، ابوتراب، 1240؟-1335 شمسی šahīdī qazvīnī, abū-torāb (1861-1956) تاریخ تألیف: اوایل نیمه دوم قرن 14 تفسیر فارسی مفصلی است که مؤلف با استفاده از فرمایشات پیامبر اکرم و اولاد طاهرینش (ع) به تفسیر قرآن پرداخته است، در مقدمه خود اظهار داشته است: «نظر به اینکه قرآن مجید کتابی است که کلمات و آیات آن به قلب مبارک حضرت رسول نازل شده و ظاهرش حکم و باطنش علم است، و اسراری است بین حبیب و محبوب، لذا بیان آن را به عهده آن حضرت نهاده است، ... و نیز هر کسی که آن نور پاک، مرجع علم قرآن، برای امت معرفی نموده است». این تفسیر در پنج جلد نگارش یافته و شامل جلدهای یک و دو و سه و پنج است. متأسفانه جلد چهارم این اثر نفیس مفقود است که شامل جزء 18 تا 23 قرآن کریم می‌باشد. [مستدرکات اعیان الشیعة: 6/3؛ مستدرک الذریعة: 760؛ دنا 783/2]