تبصرة المبتدی و تذکرة المنتهی

● تبصرة المبتدی و تذکرة المنتهی / عرفان و تصوف / فارسی tabṣirat-ul mubtadī wa taḏkirat-ul muntahī صدرالدین قونیوی، محمد بن اسحاق، 607-673 قمری sadr-od-dīn qūnīyavī, mohammad ebn-e esḥāq (1211-1275) به نثر و نظم عرفانی، دارای «مقدمه» و سه «مصباح»: 1. معرفت ذات در سه لامع؛ 2. احکام طور و و لایت و دو نبوت در دو لامع؛ 3. معرفت دنیا و آخرت در دو «لامع»، سپس یک خاتمه. این کتاب از شیخ ناصرالدین محدث نیز دانسته شده است. آغاز: سزاوار حمد و ثنا، حضرت جلال احدیت را است آن خدای ودود که نتیجه مقدمات آفرینش ارواح ... اما بعد این کلمه چند است در اصول معارف و قواعد طور ولایت انجام: بر خاک درش چو سر نهی سرداران×× از خاک در تو تاج تارک دارند چاپ: به تصحیح نجفقلی حبیبی، معارف، 2 (1364): 69-128. [نسخه‌های منزوی 1072/2؛ کشف الظنون 337/1؛ دنا 768/2 (15 نسخه)؛ فهرستواره منزوی 170/7]