تبصرة الشعرا

● تبصرة الشعرا / ادبیات / فارسی tabṣerat-oš šo‘arā مولی محمد سعید mawlā mohammad sa‘īd در علم قوافی در یک «مقدمه» و ده «باب» و یک «خاتمه». آغاز: بسمله، بعد از تحمید حضرت الهی که فاتحه کلام قافیه سنجان سخن پرور و ابتاء مقال هنر پروران نظم گستر است فقیر حقیر کثیر التقصير محمد سعد مشهود ضمیر شعر فهمان شیرین زبان ... می‌گرداند که چون این احقر را بر اکثر نفائس فنون اطلاع و وقوف دست داد و خدای تعالی ابواب ادراک و وجدان سخنان صحیح از سقیم بر وجنات روزگارش پیش نهاد ... لهذا رساله‌ای در فن قوافی از روی کتب استادان و نسخ معتمدان در حیز تحریر آورده انجام: هر لحظه سپاهی بر عشق من و حسن تو کو نکته نخواهد از این حسامت بر معجز موسی نبود دست عصارا حاجت بگواهی. [الذريعة 318/3؛ دنا 764/2؛ نسخه‌های منزوی 2154]