تأویل «جبل» در قرآن

● تأویل «جبل» در قرآن / تفسیر / عربی ta'vīl-e «jabal» dar qor'ān کوثر همدانی، علی نقی بن محمد رضا، -1296؟ قمری kowsar-e hamedānī, 'alī naqī ebn-e mohammad rezā (-1879) تاریخ تألیف: 1248ق گفتار کوتاهی است درباره تفسیر و تأویل کلمه «جبل» که در آیه‌های «فلما تجلى للجبل» و «ان استقر الجبل» و جز آنها آمده است. این بیان را علی نقی بن الشیخ از پدر خود به‌طور شفاهی شنیده و در 1248 آن را یادداشت کرده است. در آغاز و انجام این گفتار، پدر را دعا کرده و در پایان رقم خود را آورده است. این علی نقی، گویا همان میرزا علی نقی همدانی پسر ملارضا همدانی است که از عارفان معروف زمان ناصرالدین شاه هستند و ترجمه آن در ریحانة الادب و لغت‌نامه دهخدا (زیبده) و خیرات حسان آمده است.