تأویل بسم الله الرحمن الرحیم

● تأویل بسم الله الرحمن الرحیم = حاشیة تأویلات القرآن / فلسفه / عربی ta'wīl-u bism-il-lāh-ir raḥmān-ir raḥīm = ḥāšīyat-u ta'wīlāt-il qur'ān قیصری، داود بن محمود، -751 قمری qeysarī, dāvūd ebn-e mahmūd (-1351) وابسته به: التأویلات = تأویل القرآن؛ عبدالرزاق کاشی، عبدالرزاق بن احمد (-736ق) تعلیقاتی عرفانی و حکمی بر «تأویلات» استادش ملا عبدالرزاق کاشی است. دارای دیباچه مبسوط و پنج «مقدمه» و موضوع آن بحث در حقیقت صورت نوعیه‌ای که فلاسفه و عرفا برای انسان و هر یک از انواع موجودات قائل اند و تأویل آیه «بسم الله الرحمن الرحیم» است به صورت نوعیه انسان. به‌طوری که خود در دیباچه این رساله تصریح کرده استاد وی، رساله‌ای در تأویل بسم الله به صورت کامله انسانیت نوشته بوده و چون مورد طعن بی بصران واقع گردید داود را مأمور توضیح و بسط آن رساله کرده، وی به منظور امتثال امر استاد این تألیف را انجام داده است. وی در آن برخی از وجوه عرفانی را در مسئله علم الهی به اشیاء، وجودات خاصه، تعریف وجود من حيث هو هو، اسماء الحسنی آورده است. آغاز: الحمدلله الذی خلق الانسان علی صورته و کرمه تکریماً و اسجد له الملئکة كلهم و عظمه تعظیما انجام: من الآيات المبينة للتوحيد الذاتي و الله يقول الحق و هو يهدى السبيل هذا آخر ما اردنا بیانه و الحمدلله اولا و آخرا و الصلوة على رسوله باطنا و ظاهرا. [دنا 760/2]