تامة الحكمة لاكمال النعمة

● تامة الحكمة لاكمال النعمة = تام الحكمه / عرفان و تصوف / فارسی tāmmat-ol hekma le-ekmāl-en ne‘ma مجدالاشراف، محمد بن ابوالقاسم، 1246؟-1331؟ قمری majd-ol-ašrāf, mohammad ebn-e ab-ol-qāsem (1831-1913) وی این کتاب را مقدمه کتاب «قوائم الانوار و طوالع الاسرار» پدر خود قرار داده و در آن از مسائل متفرق عرفانی به روش ذهبیه سخن گفته است. از کتاب «هادی المضلین» میرزا هدایت الله و تعلیقاتی که خود بر آن نوشته و نیز از رساله منامیه پدر خود و رساله عنقائیه خود یاد می‌کند. در بیان مراتب چهارگانه تکمیلیه تشریعیه و اطوار سبعه نشأت انسانی که در عالم خلقت آنها را طی می‌کند. آغاز: چون همواره حق تعالی از بدو خلقت آدم حقیقی و عالم واقعی و اشیاء امکانیه بجهت معرفت و شناسائی خود [دنا 757/2؛ الذریعة ج 300: 3؛ فهرستواره منزوی 168/7]