اثبات وجود الانبیاء و الاوصیاء فی قبورهم

● اثبات وجود الانبیاء و الاوصیاء فی قبورهم / کلام و اعتقادات / عربی iṯbāt-u wujūd-il anbiyā’ wa-l awṣīyā’ fī qubūr-i-him حسینی کاظمی، محمود بن فتح الله، ق 11 قمری ḥoseynī kāzemī, maḥmūd ebn-e fatḥ-ol-lāh ( - 17c) تاریخ تألیف: 20 صفر 1079ق؛ محل تألیف: نجف مؤلف که از دانشمند روزگار صفویان است در این نامه می‌گوید که میان من و چند تن از برادران دانشمندم در نجف درباره دو حدیثی که می‌گویند پس از سه روز تن و روان پیامبر و جانشینانش را پس از مرگ آنان به آسمان می‌برند گفتگویی شده و من می‌خواهم میان این حدیث‌ها و حدیث‌های دیگر که می‌رسانند که تن برخی از پیامبران و پیشوایان در زمین یافت شده جمع کنم و روشن سازم که تن آنان در خاک جایشان هست و آنها را پس از مرگ به آسمان برده و برگرداندند. این نامه را در نجف پس از «تفریج الکربة» نگاشته است. در روضات (ص 156) و در ذریعه (230: 4) بنام «رسالة فی صعود جثة الامام الی السماء من بعد ثلثة ایام» و «رسالة فی عدم صعود جثث الائمة علیهم السلام» از آن یاد شده است. آغاز کتاب: فی اثبات وجود الانبیاء و الاوصیاء فی قبورهم. بسمله. بعد الحمد و الصلاة علی محمد و آله النجباء من اهل العباء. فانی اخبر الاخوان فی الایمان عن الکلام الذی جری بینی و بینهم فی ذلک المکان. انجام کتاب: و فرغ من کتابتها مؤلفها تراب اقدام المؤمنین ... محمود بن فتح الله الحسینی الکاظمی النجفی نسباً و مولداً و موطناً و ان شاء الله محشراً و ذلک فی الیوم التاسع للعشرة الثالثة من الشهر العاشر لسنة التاسعة للعشرة الثامنة بعد الالف لسید الوصیین علیه و علی اهل بیته الصلاة و السلام. [الذریعة 238/15؛ دنا 161/1 (9 نسخه)]