تاریخ قوامی

● تاریخ قوامی / تاریخ ایران / فارسی tārīx-e qavāmī قوام شیرازی، اسدالله بن ابراهیم، 1197-1280 ؟ قمری qavām-e šīrāzī, asad-ol-lāh ebn-e ebrāhīm (1783-1864) اهدا به: فتحعلی شاه قاجار (1212-1250ق) تاریخ تألیف: ذیحجه 1239 تا 1263ق مؤلف به دستور شاه در 1215ق کور شده و این کتاب را در زمان نابینایی تألیف کرده است. سرگذشت خانواده قوام شیرازی است و در آن از «بزم غریب» که سفرنامه مکه اوست و در 1221ق نگاشته یاد کرده است. در 4 «باب»: 1. کیفیت نسب؛ 2. از ولادت تا اوان مغضوب شدن؛ 3. در انحراف مزاج مبارک سلطانی؛ 4. تفصیل احوال بعد از سیاست. یک دوره تاریخ ایران از پیشدادیان تا یزدگرد پسر شهریار واپسین ساسانی نیز هست. (احمد منزوی) آغاز: بسمله. حمدله ... اما بعد چون چندی بود که بخاطر فاتر ... این بنده ... چنین می آمد که مجملی از ... کیفیت احوال خود ... مرقوم قلم شکسته رقم ... دارد. انجام: و چشم از بهانه گویی و عیب جویی پوشند. مصرع: قلم اینجا رسید سر بشکست والسلام علی اشرف الانبیاء و سایر ائمة الهدی و رحمة الله و برکاته.(در پایان قصیده ایست از داوری در رثای مؤلف). چاپ: به کوشش احمد شعبانی، مرز پرگهر، شیراز، 1372: ص 369-444. [دنا 730/2؛ فهرستواره منزوی 894/2]