آداب انشاء

● آداب انشاء / انشاء / فارسی ādāb-e enšā’ نوربخشی، محمد بن ناصر الحق، ق 10 ق nūrbaxšī, mohammad e-bn-e nāser-ol-haqq (16C) اهداء به: شاه تهماسب حسینی و میر میران وزیر تألیف: 956، محل تألیف: سپاهان در آن شعرهای او هم با تخلص « سید» آمده است و شعرهایی از میر حکیمی طبسی و مولانا حسین معمائی. رساله در «طرز مکاتبات و مراسلات و سوق قبالات و تمسکات و سایر صکوک و مجلات» است و «رساله جامعه [ایست] منطوی بر فقرات منشآت و مقاله نافعه [ایست] مبتنی بر اداب و صنایع و محسنات این فن بلاغت غایات» و درباره «صنوف انشاء در طرز عرضه داشت متضمن عرض حاجات و رفع مدعیات و ملتمسات و رقعات و مکاتبات مشتمل بر اهدای دعوات و انشای مدحات و امثله و احکام که از عتبات عالیات ائمه انام و دیوان سلاطین و حکام و مجالس صدور عظام و قضات اسلام و امرا و وزرا مشتمل بر تفویض مناصب علیه و مراتب جلیله و ترتیب احکام شرعیه و فرعیه و قبالات شرعیه و تمسکات و وقف نامجات ملیه مبنی بر مبایعات و معاملات و منبیء از انفاق تصدقات و سجلات و صورت شهادات و محضرها و اتفاق نامجات و تذکره‌های مصدق مطالب و مبین مقاصد و تواریخ و حکایات و قصص و محاورات و دیباچه کتب و قصاید و رسایل و نسب‌نامه‌ها و کتابه عمارات از مدارس و بقاع الخیرات و معابد و مصامع المبرات» چنین است فهرست آن: فاتحه در افشای معنی انشاء و ایمای آداب و محسنات و صنایع این فن بلاغت غایات؛ لمعه اول در مکاتبات ارباب مراتب و مراسلات اصحاب مناصب؛ لمعه دوم در دو وضوء: ایراد بعضی آیات، فقرات متفرقه که در طی رقعات و سایر مکاتبات بهر گونه تقریبات مندرج توان ساخت مشتمل بر تعاریف اشیاء؛ لمعه سیم در ایراد رقعه و مکاتبات و احکام و پروانجات و دیباچه مجلات و محضرها و وقف‌نامجات؛ خاتمه در بعضی امثله و ظرایف و هزلیات و لطایف. نسخه‌های در تعداد و مقدار یکسان نیستند.