اثبات الواجب

● اثبات الواجب / کلام و اعتقادات / عربی iṯbāt-ul wājib حسنی حسینی، حمزه بن محمد، ق 11 قمری hasanī hoseynī, ḥamze ebn-e moḥammad ( - 17c) رساله‌ای کوتاه در اثبات واجب تعالی که مطابق مذاق و مشرب امامیه نگاشته شده است و در آن بدون این‌که به امتناع دور و تسلسل استناد شود به اثبات حق تعالی پرداخته شده است. مؤلف که از این تألیفش اثری در جایی دیده نشد احتمالاً همان «قوام الدین حمزه بن تقی الدین محمد شیرازی» است که در قرن 11 می‌زیسته و نامش در «طبقات اعلام الشیعة» به اختصار آمده است. آغاز کتاب: اعلم ان للقوم مسلکین فی اثبات الواجب تعالی احدها يتوقف علی ابطال الدور و التسلسل و هو المشهور لدى الجمهور و الثانی لایتوقف علیه و قرروه بان مجموع الممكنات الموجودة [طبقات اعلام الشیعه 190/5-191]