اثبات الواجب الوسيط

● اثبات الواجب الوسيط / کلام و اعتقادات / عربی iṯbāt-ul wājib-ul wasīṭ حسینی دشتکی، احمد بن ابراهیم، - 1015 قمری hoseynī daštakī, aḥmad ebn-e ebrāhīm ( - 1607) اهدا به: الله ویردی خان یکی از سرداران عصر صفوی رساله‌ای است در اثبات واجب در دو «مقصد» و «خاتمه» و هر مقصد دارای چند «فصل»: مقصد 1. إثبات تفرد الواجب؛ مقصد 2. إثبات توحیده تعالى فى الوجوب الذاتى؛ الخاتمة فی تفسیر قوله تعالى: «لو كان فيهما آلهة إلا الله لفسدتا». مؤلف که از نوادگان غیاث الدین منصور دشتکی است، بر خلاف نیاکان خود، که خصومتی بس عظیم با ملا جلال دوانی داشته‌اند و او را به عنوان «مظهر اسماء جلاله» یاد می‌نمودند، با وی از در تجلیل و احترام درآمده و او را «علامه محقق دوانی» ذکر می‌کند. مؤلف رساله‌ای مفصل مشتمل بر مقدمه و بیست فصل و خاتمه در این موضوع نگاشته که به نام «اثبات الواجب کبیر» مشهور است. آغاز کتاب: سبحانک اللهم یا هادی المجاهدین فی سبیله القویم و مبلغ السالکین الیه طریقه المستقیم ... فانی لما رأیت ان اجل المطالب و اعلیها و ارفع المآرب و اسناها هو العلم بتوحید الواجب ذاتا انجام کتاب: و قال ابو الحسن العامری فی بعض رسائله ثم قالوا لو لا ارتباط بعض الموجودات بالبعض علی الوصف الحقیقی... فانکار المنکرین و حجود الجاحدین من الملحدین و المشرکین انما هو من خذلان رب العالمین ... و صلى الله علی محمد و آله الهادین للحق و الصواب و المزیل للزیغ و الارتیاب فی کل باب. و هذا آخر ما اردنا ایراده فی هذه الرسالة و لیکن الیه الرجوع فی البدایة و النهایة [الذریعة 103/1؛ ریحانة الأدب 200/6؛ کشف الحجب 3-4]