اثبات الواجب

● اثبات الواجب / کلام و اعتقادات / عربی iṯbāt-ul wājib دشتکی شیرازی، منصور بن صدرالدین محمد، - 948 قمری daštakī šīrāzī, mansūr ebn-e sadr-od-dīn mohammad ( - 1542) در احوال میرغیاث الدین منصور دشتکی آمده است که وی بر رساله «اثبات واجب» پدر خود میرصدرالدین شیرازی (با سرآغاز «الله لا اله الا هو له الاسماء الحسنی») شرحی نوشته است و خود نیز رساله‌ای در اثبات واجب به نام «مشارق النور و مدارک السرور» نگاشته است. ممکن است رساله حاضر همان «مشارق» باشد. مؤلف در بیشتر جاها شک‌های رازی بزرگ را می‌آورد و در برابر آن از سخنان رازی کوچک یاد می‌کند و گاهی از کتاب‌های ابوعلی و طوسی در آن یاد می‌شود. این رساله دارای شش «مقاله» است: 1. اثبات واجب (در 4 مسأله)؛ 2. صفات خدا (در 4 مسأله)؛ 3. افعال او (در 3 مسأله)؛ 4- احوال اجسام (در 4 مسأله)؛ 5- اقسام اجسام (در 2 مسأله)؛ 6- در نفس. از خود کتاب نام آن و نگارنده آن دانسته نمی‌شود. آغاز کتاب: بسمله هذه الرسالة مرتبة علی ستة مقالات اما المقالة الاولی ففیها اربع مسائل. المسئله الاولی فی اثبات واجب الوجود. اما البرهان الذی اقامه الحکماء علیه انجام کتاب: و حکم الکلی علی الجزئی لیس بقادح فی هذا و نحن قد قررنا فی ما سلف هذا المعنی فلا نعیدها. [الذریعة 108/1؛ ریحانة الأدب 426/3؛ کشف الظنون 539: 1 و 842/2 «رسالة فی اثبات الواجب»]