اثبات الواجب (دیگر)

● اثبات الواجب (دیگر) = اثبات واجب / کلام و اعتقادات / فارسی esbāt-ol vājeb ؟ نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، 597 - 672 قمری nasīr-od-dīn-e tūsī, mohammad ebn-e mohammad (1201 - 1274) گفتاری است منسوب به خواجه نصیرالدین طوسی در اثبات صانع به طریق متکلمین و حکماء و ریاضیین که برای اثبات واجب چهار وجه به طریقه متکلمین و سه وجه به روش حکماء دلیل آورده شده است. الذریعة به نقل از «کشف الحجب» این رساله را در شماره مؤلفات خواجه دانسته است. آغاز کتاب: سبحان قادری که قهرمان وجوب الوهیت و سلطان صولت ربوبیتش کله کمال لم یزل و بارگاه جلال لایزال بر سریر سلطنت ابدیست ... بدان ایدک الله تعالی الی الصراط المستقیم و ارشدک الی الطریق القویم که ... باب علم و عرفان و اصحاب حکمت یونان افضل علوم و اشرف معارف که دانستن آن بر عقلاء واجب است انجام کتاب: پس معلوم شد که ورای طبیعت چیزی دیگر است که این اجسام مختلفه را بدین ترتیب مختلف ایجاد کرده بر مقتضای حکمت و ارادت خود ... از فواید این بهره مند کردند تم بالخیر و الصواب چاپ: به کوشش مدرس رضوی، در مجموعه رسائل خواجه [فهرستواره منزوی 64/6 «اثبات واجب»]