اثبات مشروعیت علم نجوم

● اثبات مشروعیت علم نجوم / هیأت / فارسی esbāt-e mašrū‘īyat-e ‘elm-e nojūm گیلانی، مهرعلی بن محمود، ق 12 قمری gīlānī, mehr‘alī ebn-e mahmūd ( - 18c) رساله‌ای است در اثبات مشروعیت علم نجوم و شاید از ملا مهر علی بن خواجه محمد گیلانی باشد. نویسنده نخست روایاتی را از «کافی» آورده و سپس در سخن خویش از «مجمع البیان» و جز آن (با نقل به فارسی) می‌آورد. این رساله ظاهراً ناتمام است. آغاز کتاب: بسمله، و به نستمد. عدة من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد ... عن عبدالرحمان بن سیابه قال قلت لابی عبدالله (ع) جعلت فداک الناس یقولون ان النجوم لایحل النظر الیها ... و هی تعجبنی فان کانت تضر بدینی فلاحاة لی فی شیء یضر بدینی - و ان کانت لاتضر بدینی فوالله اشتهیها و اشتهی النظر فیها فقال (ع) لیس ما یقولون لاتضر بدینک ثم قال (ع) انکم تنظرون فی شی کثیره لایدرک و قلیله لاینتفع به تحسبون علی طالع القمر ثم قال (ع) اندری کم بین المشتری و الزهرة دقیقه قلت لا والله.