اثبات لزوم وجود مجتهد در غیبت

● اثبات لزوم وجود مجتهد در غیبت / فقه / فارسی esbāt-e lozūm-e vojūd-e mojtahed dar qeybat طغائی کمره ای، علینقی بن محمد هاشم، 953 - 1060 ؟ قمری toqā'ī kamare'ī, 'alī-naqī ebn-e mohammad hāšem (1547 - 1650) تاریخ تألیف: پس از 1040ق کمره‌ای درباره دلیل تألیف این رساله نوشته است که برخی از برادران دینی از وی درباره این سخن میرزا حبیب الله صدر پرسش کرده‌اند که ایشان گفته است در این زمان مجتهد در ایران و عربستان نیست. وی کوشیده است تا اثبات کند که مجتهد هست و لازم است که باشد. او که خود از شاگردان میرداماد و خلیفه سلطان است چند دلیل عقلی و نقلی بر وجود مجتهد عادل و لزوم آن در روزگار غیبت امام (معصوم) اقامه می‌کند. آخرین دلیل او گواهی‌ها و اجازات اجتهادی است که او خود از علمای نامدار و اساتید آن عصر دریافت داشته و از هر یک جمله‌ای چند نقل می‌کند. نقی کمره‌ای پس از پرداختن از تألیف این رساله، آن را برای خلیفه سلطان فرستاد و از او خواست که در آن نظر افکند. آغاز کتاب: بسمله بعد حمدالله رافع درجات العلما ... چنین گوید افقر الفقراء ... غبار راه شیعیان امیر مؤمنان ... که بعضی از برادران دینی و خلان یقینی پرسید از سند قول مشهور سید امجد نواب صدر پادشاه دین پناه سمی حبیب الله که در این عصر و زمان در ایران و عربستان مجتهد نیست و از وجه صحت آن و آن که در عصر غیبت امام هادی انام ... خلو زمان از مجتهد عدل امامی امکان فعلی دارد ...؟ ... فقیر ... در جواب گفت بدان الهمک الله ... که قول مذکور نواب با آن که مرجع آن، شهادت بر نفی غیر محصور بود. انجام کتاب: غرض تزکیه نفس نبود بلکه مقصود تحدیث به نعمت منعم حقیقی جل جلاله بود لقوله تعالی و اما بنعمة ربک فحدث. چاپ: به کوشش سید ابوالحسن مطلبی، میراث اسلامی ایران، دفتر ششم