پادزهر

● پادزهر / طب / فارسی pādzahr عماد الدین شیرازی، محمود بن مسعود، -984؟ قمری ‘emād-od-dīn-e šīrāzī, mahmūd ebn-e mas‘ūd (- 1577) گویا نسخه‌ها با هم جدایی دارند. در نسخه دایرة المعارف آمده: «پادزهر جسمی است کانی و از ایران (فارس) می‌آورند و پادزهر گاو از ولایت تلنگانه (هند) می‌آورند». چند جا از «نورس شاهی» یاد می‌کند که در پزشکی است و خواص دارویی سنگ‌های گرانبها و برخی خوراکی ها را در بر دارد. در آن آمده: «اقل العباد محمود گوید». (منزوی، احمد) آغاز: رساله فادزهر، بسمله و سلام علی عباده الذین اصطفی، در معالجات بقراطی آورده که از فارس چیزی می‌آورند که آن را حجر التیس می‌نامند. [فهرستواره منزوی 3327/5؛ استوری، پزشکی 243 «رساله در پادزهر»]