إثبات عصمة الأنبياء و الائمة الطاهرين

● إثبات عصمة الأنبياء و الائمة الطاهرين = تفسير آية «و اذ ابتلی ابراهیم ربه بکلمات» = رسالة في عصمة الائمة / تفسیر / عربی ’itbāt-u ‘iṣmat-il ’anbīyā’ wal-l a’immat-iṭ ṭāhirīn = tafsīr-u āyat-i «wa iḏ ibtalā ibrāhīm-a rabb-u-hū bi-kalimāt» = r.-un fī ‘iṣmat-il a’imma جیلانی، محمد رفیع بن فرج، - 1160؟ قمری jīlānī, mohammad rafī‘ ebn-e faraj ( - 1747) یا طباطبائی بروجردی، محمد بن عبدالکریم، ق 12 قمری tabātabā’ī borūjerdī, mohammad ebn-e ‘abd-ol-karīm ( - 18c) در تفسیر آیه 124 سوره بقره («و إذ ابتلی ابراهیم ربه بکلمات فأتمهن قال إنى جاعلك للناس اماما قال و من ذریتی قال لاینال عهدی الظالمین») است که بدان بر وجوب عصمت امام و رد بر اهل سنت استدلال می‌شود که عصمت را شرط نمی‌دانند. در آن بیان می‌شود که «لاینال» در این آیه دلیل بر استمرار است و مخصوص به وقت خاصی نیست. در واقع دنباله گفتار طبرسی در «مجمع البیان» و بیان مراد وی می‌باشد. این رساله در برخی فهارس ناشناس و در برخی از محمد رفیع جیلانی و در برخی از محمد بن عبدالکریم بروجردی دانسته شده است. آغاز کتاب: من افادات مولينا الفاضل الكامل العالم العامل ملا محمد رفیعا دام فضله سلمه الله. بسمله و به ثقتی. و اذ ابتلی ابراهیم ربه ... قال الشیخ ابوعلی فی مجمع البیان استدل اصحابنا فی هذه الایة على أن الامام لا یکون الا معصوما من القبائح لان الله سبحانه نفى ان ینال عهده الذی هو الامامة ظالم و من لیس بمعصوم فقد یکون ظالما اما لنفسه و اما لغیره. فان قيل انما نفى ان یناله ظالم فی حال ظلمه فاذا تاب لا یسمى ظالما فیصح ان یناله. فالجواب ان الظالم ... انجام کتاب: ... و على هذا فدلالتها على وجوب عصمة كل نبی یتم بان التعبير بعهدی دون الامامة للاشارة الى التعميم و النبوة مطلقا عهد من الله تعالى مضافا الى عدم القول بالفصل فتامل. هذا ما تيسر من الکلام فی هذا المقام و رزقته من فهم خير الکلام و منه التأیید و به الاعتصام چاپ: تصحیح علی اکبر زمانی نژاد، در ضمن مجموعه الرسائل آقا جمال خوانساری، با گمان منسوب به او، قم، کنگره بزرگداشت آقا حسین خوانساری، 1378ش [الذریعة: 97/10 و 273/15؛ طبقات اعلام الشيعة ( قرن 12 هـ ): 645؛ معجم التراث الکلامی: 132/1؛ دنا: 141/1]