بیان الصواب

● بیان الصواب / تراجم / فارسی bayān-uṣ ṣawāb بهاءالدین، محمد بن سعید، ق14 قمری bahā-od-dīn, mohammad ebn-e sa‘īd (- 20c) نویسنده می‌گوید: «غرض از ترتیب این کلمات و تنمیق این عبارات آن است که در این ایام محنت فرجام به نظر رسید کتابی غیرمستطاب از فضائل مآب آقای میرزا محمد تنکابنی ختم الله له بالخیر که در تاریخ احوال علمای قدیم و جدید نگاشته و آن را قصص العلماء موسوم ساخته و در طی آن کتاب شرحی از احوال مشایخ ما (= مقصود مشایخ شیخیه) اجل الله شانهم و انار برهانهم و شید ارکانهم مندرج گردانده و به خبرهای اراجیف و اکاذیب چندی که هیچ محل قبول ارباب عقل ورزانت و محط نظر صاحبان علم و متانت نیست در آنجا مذکور ساخت و نسبت‌های رکیک و نهایات سوء آداب را در آن تألیف ابراز داشت ...»، من چون چنین دیدم خورد و خواب را بر خود حرام یافتم و بر آن شدم که جواب او گویم. پس او در ضمن یک «مقدمه» و چند «فصل» جواب او را می‌دهد. [دنا 585/2]