بهمن نامه

● بهمن نامه / شعر، تاریخ هند / فارسی bahman-nāme آذری طوسی، حمزة بن علی، 784-866 قمری āzarī tūsī, hamzat-ebn-e ‘alī (1383-1462) در تاریخ پادشاهان بهمنی به نظم و تا داستان همایون را سروده و پس از او نظیری که جز نظیری نیشابوری است و از مردمان مشهد بوده (زنده 865ق)، «بهمن نامه» او را دنبال کرده (نفیسی 798/2)، و پس از او سانعی که از سرایندگان دربار محمد شاه بهمنی دکن بود بخشی از بهمن نامه را سروده است. (احمد منزوی، احمد) مقدمه نویسان بر تصحیح دیوان آذری معتقدند که این اشعار از آذری اسفراینی نیست و نسخه‌ای تا به حال از بهمن نامه او معرفی نشده است. آغاز: سپاس از خدا ایزد رهنمای ×× که از کاف و نون کرد گیتی به پای-یکی کش نه یار و نها انبار بود ... [فهرستواره منزوی 1148/2 و 395/10؛ مقدمه دیوان آذری اسفراینی ص شصت و دو تا شصت و سه؛ دنا 574/2]