البهجة في المنطق

● البهجة في المنطق / فلسفه / عربی al-bahja fī-l manṭiq ابن سینا، حسین بن عبدالله، 370؟-428 قمری ebn-e sīnā, hoseyn ebn-e ‘abd-ol-lāh (981-1038) یا چنانکه بر حاشیه صفحه نوشته شده است «البهجة الظالة» خلاصه‌ای کوتاه در 9 «باب» منطق است. مهدوی آن را ندیده و تنها از ارگین و قنواتی نقل کرده است. در منابع قدیمی معرفی آثار شیخ نیامده است. آغاز: بسملة. خير المبادى مازين بالحمد لواهب القوة على حمده، و الصلاة على نبيه محمد و آله. الكلام في هذا الكتاب يشتمل على معرفة المنطق ... و اقسامه تسعة: ايساغوجی، قاطيغو رياس ... الشعر انجام: يقول الخطيب فى التعظيم: هو اول من فعل و ما اكثر ما فعل ... يقول كأنى بعت يوسف بثمن بخس، و دللت على المسيح بثلاثين درهماً. و قد ذكرنا كليات الكتب السبعة (التسعة) فلنختم الكتاب [دنا 570/2؛ مهدوی ص53ش 41]