بوستان سعدی

● بوستان سعدی / شعر / فارسی būstān-e sa‘dī سعدی، مصلح بن عبدالله، -691؟ قمری sa‘dī, mosleh ebn-e ‘abd-ol-lāh (- 1293) تاریخ تألیف: 655ق مثنوی بسیار معروف و یکی از بهترین نمونه شعر اخلاقی فارسی در قرن هفتم در بحر تقارب در 4023 بیت که در ده «باب» سروده شده: 1. عدل و تدبیر؛ 2. احسان؛ 3. عشق و دلباختگی؛ 4. فروتنی؛ 5. رضا؛ 6. قناعت؛ 7. تربیت؛ 8 شکر؛ 9. توبه؛ 10. مناجات. تاریخ سرودن بوستان را سعدی در این بیت به سال 655 آورده: «ز هجرت فزون بود پنجاه و پنج ×× که پرور شد این نام بردار گنج» آغاز: به نام خداوند جان آفرین ×× حکیم سخن بر زبان آفرین انجام: بضاعت نیاوردم الا امید ×× خدایا ز عفوم مکن نا امید چاپ: مشار فارسی 794/1 (نشانی 55 چاپ)؛ تهران، سنگی، 1322ق، رحلی، 75ص (کلیات سعدی: صص76-150)؛ بمبئی، سنگی، 1323، وزیری بزرگ، 90ص [دنا 535/2 (218 نسخه)؛ الذریعة 445/9و155/3؛ نسخه‌های منزوی 1861/3؛ فهرست مشترک پاکستان 262/7-286؛ الاوقاف العامة موصل 154/4؛ فهرستواره منزوی 309/10] شرح و حواشی: 1- شرح بوستان؛ سروری، مصطفی بن شعبان (897-969) 2- شرح بوستان؛ عبدالصمد بن کمال الدین (-11) 3- شرح بوستان؛ سودی، محمد (-1000) 4- شرح بوستان؛ شمعی برزینی، مصطفی (-1000) 5- فرهنگ لغات بوستان سعدی 6- شرح بوستان؛ هانسوی، عبد الواسع 7- بوستان سعدی (منتخب) 8- شرح بوستان