بقیة الله خیر بعد الفناء فی السیر

● بقیة الله خیر بعد الفناء فی السیر / عرفان و تصوف / عربی baqīyyat-ul lāh xayr-un ba‘d-al fanā’ fi-s sayr نابلسی، عبدالغنی بن اسماعیل، 1050-1143 قمری nābolosī, ‘abd-ol-qanī ebn-e esmā‘īl (1641-1731) تاریخ تألیف: 6 جمادی الاول 1124ق رساله‌ای است کوتاه در شرح ابیات پنج‌گانه مؤلف: «حروف المبانی و المعانی تنزهت ×× مقاصدها التی لم تکن تقری / فان رمت یا اولی سواک محققاً ×× علیک بک افهم منصفاً انک الاخرى / و فوق مقام القصد للکل مقصد ×× الیک اتی باعاً اذا جئته شبرا / تحقق باثار الاوانی مجانباً ×× بروق المعانی فالعظیم بنا احری / علیک سلام الله یا طالب الهدی ×× مدالدهر ما مالت غصون الحماسکرا». این رساله به درخواست برخی از دوستان سراینده نگاشته است. آغاز: الحمدلله و سلام علی عباده الذین اصطفی من اهل الصدق و الوفا ... اما بعد، فقد طلب منی بعض الاحبة الاعزة حفظه الله تعالى رب العزة ان شرح هذه الابيات الخمسة [ایضاح المکنون 191/1؛ هدیة العارفین 590/1؛ معجم المؤلفین 271/5]