اثبات التوحید

● اثبات التوحید = اثبات واجب = توحید استدلالی = شرافت انسان = فضیلت انسان / عرفان و تصوف / فارسی esbāt-ot towhīd = esbāt-e vājeb = towhīd-e estedlālī = šerāfat-e ensān = fazīlat-e ensān فانی شیرازی دهدار، محمد بن محمود، 947 - 1016 قمری fānī šīrāzī dehdār, mohammad ebn-e mahmūd (1541 - 1608) اهدا به: سلطان ابوالغازی مرتضی نظام شاه (چهارمین نظام شاهیان احمد نگر که در 972ق به شاهی رسید) در 1 «مقدمه» و 3 «فصل» و 1 «خاتمه»: مقدمه در بیان شرافت انسان؛ فصل 1. توحید به طریق استدلال؛ 2. در بعضی اشارات به زبان اهل ذوق؛ 3. اشارت به وحدت وجود و کثرت اطوار؛ خاتمه در اشارات به مبدأ و معاد. از مقدمه بر می‌آید که نگارنده می‌خواسته توحید را به مشرب اهل ذوق و وحدت وجود بیان کند و فصل یکم را که به روش استدلالیان است برای آمادگی خواننده نوشته است. آغاز کتاب: حمد و سپاس بی قیاس مر خداوندی را که در مشکاة دل انسان چراغ و لکن یسعى قلب عبدی المؤمن بر افروخت ... اما بعد این چند کلمه ای است رقم زده ... محمد دهدار انجام کتاب: اگر دانی و گر هرگز ندانی ×× که با حق تا ابد باقی بمانی والله يقول الحق و هو یهدی السبیل و صلى الله علی محمد و آله اجمعین و السلام علی من اتبع الهدی. چاپ: به کوشش محمد حسین اکبری ساوی، ضمن رسائل دهدار، نشر میراث مکتوب، 1375ش، صص 213-232 [مکتبة امیرالمؤمنین 314/1 و 317/1؛ الذریعة 158/11؛ فهرستواره منزوی 113/6]