بشارة المؤمنین

● بشارة المؤمنین / عرفان و تصوف / فارسی bešārat-ol mo’menīn سلطانعلیشاه، سلطانمحمد بن حیدر، 1251-1327 قمری soltān-‘alī-šāh, soltān-mohammad ebn-e heydar (1836-1909) تاریخ تألیف: 25 ربیع الاول 1325ق در اوصاف مؤمن و شیعه و فرق بین این دو و آیات و روایاتی که متضمن فضایل شیعه حضرت امیر المؤمنین (ع) می‌باشد با مطالبی راجع به ذکر و بعضی از آداب تصوف، مشتمل بر یک «مقدمه» و دوازده «باب» و یک «خاتمه»: مقدمه: در بیان معنی شیعه؛ باب 1. مناقب مؤمن و شیعه؛ باب 2. بشارات به مؤمن؛ 3. اقسام مؤمن و شیعه؛ 4. اوصاف شیعه که مأخوذ از شعاع است؛ 5. ابتلاء مؤمن بأنواع بليتها؛ 6. ولایات و مراتب آن و حقیقت آن؛ 7. حقیقت انبیا و اوصاف آن بزرگوار؛ 8 فضیلت ذکر که بتلقین صاحب اجازه باشد؛ 9. ذکر خفی و فضیلت آن؛ 10. بیان ذکر مصطلح صوفیه؛ 11. اوصافی که باید مؤمن بدان موصوف باشد؛ 12. بیان شریعت و طریقت و حقیقت؛ خاتمه: در احوال بعضی از بزرگان و اقوال مفیده. آغاز: سپاس بیقیاس خداوندی را سزاست که نور بخش دلهای اولیاست و بشارت ده پیروان آنهاست انجام: و دیگران را بفتنه و ضلالت انداخته و باعث بدنامی نکوکاران گردیده‌اند، هذا اخر ما اردت جمعه و تألیفه ... چاپ: طهران، سنگی، 1328، رقعی، 353 ص [فهرستواره منزوی 153/7]